De wet treedt op 1 januari 2027 in werking, met een overgangsregeling waarbij uitleners zich van 1 november tot 31 december 2026 kunnen aanmelden. Vanaf 1 januari 2028 gaat de Nederlandse Arbeidsinspectie daadwerkelijk handhaven op naleving.
De Wtta uitgelegd
Wat de wet écht betekent
Veel werkgevers hebben ervan gehoord, dat kan niet anders: de Wtta, de nieuwe wet die de regels voor uitzenden en detacheren verandert. Wat vaak nog onduidelijk is, is wat de wet precies vraagt en van wie. Belangrijk om wél te weten, want het bepaalt wie straks nog mag leveren, wat dat kost en wie waarvoor verantwoordelijk is. De wet heeft direct betrekking op de interim- en detacheringsdiensten die we bij Kasparov Finance leveren en dat is precies waarom we hem hieronder haarfijn uiteenzetten: zonder omwegen, en zonder ons eigen belang erin te mengen.
Wat is de Wtta?
De Wtta, voluit de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten, voert een toelatingsstelsel in voor bedrijven die arbeidskrachten tegen betaling aan een andere organisatie ter beschikking stellen: uitzendbureaus, detacheerders en payrollbedrijven. Zij mogen dat straks alleen nog doen met een toelating van een gloednieuwe overheidsorganisatie: de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU), die valt onder het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en speciaal voor deze wet is opgericht. De wet is een reactie op misstanden die de afgelopen jaren in de uitzendsector aan het licht kwamen, zoals onderbetaling en schijnconstructies.
De tijdlijn (op moment van schrijven):
Van 1 november tot 31 december 2026 kunnen uitleners zich aanmelden voor een overgangsregeling. Op 1 januari 2027 treedt de wet in werking. Tussen 1 mei en 30 juni 2027 dient de formele toelatingsaanvraag te worden ingediend bij de NAU. Vanaf 1 januari 2028 gaat de Nederlandse Arbeidsinspectie daadwerkelijk handhaven: wie zonder toelating blijft uitlenen, riskeert een boete die kan oplopen tot circa 90.000 euro per overtreding.
Wat kost een toelating en wanneer betaal je dat?
Een toelating is niet gratis en niet vrijblijvend. De kern is een waarborgsom van 100.000 euro per rechtspersoon, als bewijs van financiële betrouwbaarheid. Die betaal je aan de NAU op het moment dat je de toelating daadwerkelijk krijgt, niet al bij het indienen van de aanvraag: pas na betaling mag je daadwerkelijk arbeidskrachten uitlenen.
Voor bedrijven die nieuw zijn op de uitleenmarkt geldt een gefaseerde betaling: eerst 50.000 euro direct; de resterende 50.000 euro zes maanden later.
Er is ook een route waarbij je helemaal niets hoeft te storten. Bij de eerste aanvraag geldt een vrijstelling voor wie kan aantonen dat de onderneming op 31 december 2026 al minstens vier jaar onafgebroken bij de Kamer van Koophandel stond ingeschreven met uitlenen als bedrijfsactiviteit, in die periode ook daadwerkelijk arbeidskrachten heeft uitgeleend, én beschikt over een verklaring betalingsgedrag van de Belastingdienst die niet ouder is dan drie maanden.
En ja, je krijgt het bedrag uiteindelijk terug: houd je je vier jaar onafgebroken aan de regels, met een geldige toelating en zonder dat er een beroep op de waarborgsom is gedaan, dan vervalt de verplichting en krijg je het geld terug. Zonder rente.
Wat toetst de NAU precies? Over het normenkader rond de Wtta
De toelating wordt niet alleen op papier beoordeeld: er komt een inspectie aan te pas, op basis van een normenkader dat is gebaseerd op de bestaande SNA-norm en op onderdelen is aangevuld. In grote lijnen wordt getoetst op:
de identiteit en registratie van de onderneming zelf, waaronder een correcte KVK-inschrijving als uitlener;
de identiteit en het rechtmatig verblijf van iedere individuele uitgeleende werknemer;
de correcte en tijdige betaling van het wettelijk minimumloon en de vakantiebijslag;
de correcte afdracht van loonheffing, btw en werknemersverzekeringspremies;
en, waar van toepassing, gecertificeerde huisvesting voor arbeidsmigranten.
Voor uitleners vanuit het buitenland komt daar de WagwEU-meldingsplicht bij, de melding van gedetacheerde werknemers. Een geldig SNA-keurmerk geldt daarbij als erkende basis voor dat inspectierapport.
Eén onderdeel verdient een aparte vermelding: gelijke beloning. Dat blijft onverkort een wettelijk uitgangspunt, maar de concrete toetsingseis hiervoor ontbreekt op dit moment nog in het normenkader. Een eerder aangekondigde datum om dit alsnog toe te voegen, 1 juli 2026, bleek niet haalbaar vanwege de complexiteit van het onderwerp. De verwachting is dat deze normeis via een internetconsultatie in oktober of november 2026 naar buiten komt, met definitieve vaststelling tegen het einde van het jaar, dus nog steeds vóór de wet zelf op 1 januari 2027 in werking treedt.
Voor wie geldt de wet, voor wie niet?
Hier komen de nuances. De Wtta bouwt voort op een bestaande wet, de Waadi, die twee verschillende begrippen kent.
Het eerste is arbeidsbemiddeling: het bij elkaar brengen van een werkgever en een werkzoekende met als doel dat er rechtstreeks een arbeidsovereenkomst tussen die twee tot stand komt. Daarna is de rol van de bemiddelaar uitgespeeld. Dit is exact wat er gebeurt bij werving en selectie en bij het deel van executive search dat draait om een vaste plaatsing. Voor deze dienstverlening geldt dus geen toelatingsplicht.
Het tweede begrip is het ter beschikking stellen van arbeidskrachten: arbeidskrachten worden tegen vergoeding aan een andere organisatie geleverd om dáár, onder toezicht en leiding van die organisatie, hun werk te doen. Dit is het model waaronder interim inzet valt, en ook het interim-deel van executive search. Hiervoor is straks wél een toelating nodig.
Twee dingen zijn daarbij belangrijk. Ten eerste maakt het voor deze toets niet uit of iemand in loondienst is bij het bemiddelende bureau of als zelfstandige werkt: bepalend is of iemand onder toezicht en leiding van de opdrachtgever werkt, niet de contractvorm. Ten tweede kan die situatie per opdracht verschillen, zeker bij zelfstandige professionals, dus is dit geen automatisme dat in elk geval hetzelfde uitpakt.
Zijn er uitzonderingen op de toelatingsplicht?
Ja, al zijn ze beperkt en precies afgebakend. Ondernemingen waarbij het ter beschikking stellen van arbeidskrachten maar een klein deel van de bedrijfsactiviteiten vormt, kunnen een ontheffing krijgen: de grens ligt op minder dan 10 procent van de loonsom én maximaal 5 miljoen euro per jaar aan uitleenvergoedingen. Ook collegiale uitleen zonder winstoogmerk en uitleen binnen een concernverband, vallen buiten de toelatingsplicht.
Daarnaast bestaan er enkele wettelijk afgebakende uitzonderingen voor specifieke situaties: sociale werkbedrijven die mensen met een arbeidsbeperking plaatsen, stichtingen die een BBL-leerwerkovereenkomst met een student aangaan, en particuliere beveiligings- en recherchebureaus met een eigen vergunningsstelsel van de minister van Justitie en Veiligheid.
Belangrijk om te weten: zo'n ontheffing raakt alleen de toelatingsplicht zelf. De overige verplichtingen uit de Wtta, zoals het correct betalen en administreren van lonen en belastingen, blijven gewoon van toepassing.
Geldt de Wtta anders voor finance dan voor een andere sector?
Nee. De Wtta is bewust sectorneutraal opgezet: de wet maakt onderscheid naar het type arbeidsrelatie, dus bemiddeling naar vast werk tegenover terbeschikkingstelling onder toezicht en leiding, niet naar de branche waarin dat gebeurt.
Een interim controller bij een logistiek bedrijf valt onder precies dezelfde regels als een interim monteur in de bouw of een gedetacheerde IT'er. De wetgever heeft dit bewust breed gehouden, juist om te voorkomen dat partijen de regels zouden kunnen omzeilen door zich anders te positioneren. De uitzonderingen die er zijn, hierboven beschreven, hebben dan ook niets met een branche als finance te maken: het gaat om het type situatie, nooit om het vakgebied.
Wie draagt welke verantwoordelijkheid?
De verplichting om een toelating aan te vragen ligt bij de uitlener: de organisatie die de arbeidskracht levert. Voor een opdrachtgever geldt echter ook een indirecte verplichting: die moet vanaf 2028 kunnen aantonen dat een ingehuurde partij een toelating heeft, want ook de opdrachtgever zelf kan een boete krijgen als dat niet zo blijkt te zijn.
Kortom: de zwaarste last ligt bij wie arbeidskrachten daadwerkelijk uitleent, maar een opdrachtgever doet er goed aan om bij iedere leverancier van interim- of detacheringscapaciteit te (blijven) vragen of de toelating op orde is of komt.
De interim-tak van Kasparov Finance beschikt al over het SNA-keurmerk, dat zoals hierboven beschreven als basis dient voor het toelatingstraject.
Wat doorloopt een uitlener om die toelating te krijgen?
Voor wie zich afvraagt wat er achter de schermen gebeurt bij een partij die interim-professionals levert: in de praktijk komt de voorbereiding op vijf onderdelen neer.
Nulmeting maken: de eigen loon-, fiscale, personeels- en huisvestingsadministratie naast het normenkader leggen.
SNA-status op orde brengen als basis voor het latere inspectierapport.
Financiële zekerheid reserveren voor de waarborgsom.
VOG aanvragen voor de rechtspersoon en bestuurders.
Aanmelden en aanvragen bij de NAU, volgens de tijdlijn hierboven.
Voor jou als opdrachtgever is dit vooral relevant als achtergrond: het is precies waarom het zinvol is om aan een leverancier van interim- of detacheringscapaciteit te vragen waar die in dit traject staat, in plaats van dat pas in 2028 te ontdekken.
Loop je zelf tegen vragen aan over interim inzet, werving en selectie of executive search, en wil je daar gewoon eens rustig over sparren? Neem contact met ons op, of lees meer over wat we voor werkgevers doen.
(Publicatie: 11 september 2026)
Wie na de handhavingsdatum zonder geldige toelating arbeidskrachten blijft uitlenen, riskeert een boete die kan oplopen tot circa 90.000 euro per overtreding. Vanaf 2028 kan ook de opdrachtgever zelf een boete krijgen als niet kan worden aangetoond dat de ingeleende partij een toelating heeft.
De Wtta bouwt voort op de bestaande Waadi en introduceert daar bovenop een toelatingsplicht voor wie arbeidskrachten ter beschikking stelt. De Waadi maakte al onderscheid tussen arbeidsbemiddeling en terbeschikkingstelling, maar koppelde daar nog geen vergunningsstelsel aan.
Ja, als je vier jaar onafgebroken aan de regels voldoet, met een geldige toelating en zonder dat er een beroep op de waarborgsom is gedaan. Het bedrag wordt dan terugbetaald, zonder rente.
De NAU is de nieuwe overheidsorganisatie die toelatingen onder de Wtta verstrekt en beoordeelt, en die valt onder het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.